กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
สวี่จือโย่วกัดฟันกรอด ผลักอีกฝ่ายออก
“เจียงวั่ง นายมันเจ้าสารเลว ถ้าเด็ก ๆ จับได้ หลังจากนี้ก็ไม่ต้องขึ้นเตียงอีก!”
เจียงวั่งพลิกตัว ครู่เดียวก็คลุมเธอไว้ใต้ร่าง
ร่างสูงใหญ่เต็มไปด้วยแรงกดดัน คลุมอยู่เบื้องบนเช่นนั้น
กลัวว่าจะทับเธอ จึงใช้แขนยันไว้สองข้างลำตัว
“เมียจ๋า วางใจเถอะ ฉันรับรองว่าจะเบา ๆ”
เจียงวั่งจูบริมฝีปากเธออย่างอ่อนโยน จูบราวหยาดฝนไล่ลงมาเรื่อย ๆ หยุดลงที่ซอกคอ
แก้มสวี่จือโย่วแดงเรื่อ สีหน้าดูจนใจอยู่บ้าง
ไม่กี่นาทีต่อมา
สองแก้มสวี่จือโย่วแดงก่ำ นิ้วมืองอเข้า เล็บจิกเข้าที่ไหล่เจียงวั่ง