ตอนที่ 232 งั้นก็ไม่ต้องคลอด

คนนั้นทำตัวอ่อนน้อมเชื่อฟัง คนไข้พูดประโยคหนึ่งเธอก็ขยับทีหนึ่ง

สวี่จือโย่วถามไปสองสามคำ ยังไม่ทันที่เธอจะเปิดปาก คนไข้ก็ตอบแทนเธอเสียก่อน

“คุณช่วยหุบปากหน่อยได้ไหม? คุณเป็นคนตรวจหรือเธอเป็นคนตรวจ?”

สวี่จือโย่วอดทนจนถึงขีดสุด สีหน้าจึงเย็นชาขึ้นขณะมองหญิงวัยกลางคนที่พูดพล่ามไม่หยุด

คนนั้นไม่คิดว่าจะถูกสวี่จือโย่วตำหนิ พอเจอสีหน้าจริงจังของเธอเข้า ก็ไม่กล้าพูดอะไรไปชั่วขณะ

ในที่สุดก็เงียบลงได้ สวี่จือโย่วขมวดคิ้วมองคนที่นั่งอยู่ตรงหน้าอีกครั้ง

“แล้วก็คุณ คุณเป็นใบ้หรือไง? ร่างกายตัวเองมีอาการอะไรก็พูดไม่ได้? ถ้าคุณไม่พูดอะไรเลย ก็ไม่ต้องตรวจแล้ว ทนเอาเองก็แล้วกัน”

“ไม่ใช่ ฉันตรวจ ฉันจะตรวจ”