กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เช้านี้ สวี่จือโย่วกับเจียงวั่งไม่ค่อยได้ตื่นเช้า
นอนยาวถึง 9 โมง จึงค่อย ๆ ลุกจากเตียงอย่างเชื่องช้า
เจ้าใหญ่กับเจ้ารองตื่นนานแล้ว ตอนนี้กำลังเล่นตัวต่ออยู่ชั้นล่าง
สวี่จือโย่วหาวหวอดเดินลงมา เพิ่งยืนมั่นบนชั้นหนึ่ง ขาทั้งสองข้างก็ถูกกอดไว้
“แม่ขี้เกียจตัวยักษ์ พระอาทิตย์ส่องก้นแล้วนะ!”
เจียงวั่งที่ถูกมองข้ามอยู่ข้าง ๆ: “……”
ทำไมไม่มีใครมากอดขาเขาเลยล่ะ?
สวี่จือโย่วย่อตัวลง จูบซ้ายหนึ่งที ขวาหนึ่งที
“ก่อนหน้านี้แม่ไปทำงานทุกวัน วันนี้หยุด เลยต้องนอนให้เต็มที่ไง”
“หืม? หยุด คือไม่ต้องไปโรงพยาบาล ได้อยู่บ้านเล่นกับพวกเราทั้งวันเหรอ?”