ตอนที่ 211 แม่ ผมอยากเรียนอ่านหนังสือ

“กลับมาแล้ว สถานการณ์เป็นยังไงบ้าง รักษาได้ไหม”

หมอหม่ากำลังเล่นเชือกกับเจ้ารอง ตอนสวี่จือโย่วเคาะประตู เธอยังคิดว่าเป็นคนไข้ พอหันกลับไปมองถึงได้รู้ว่าเป็นเธอ

“ไม่มีปัญหาอะไรใหญ่โต ไม่ต้องให้ฉันรักษาด้วยซ้ำ นอนสองสามวันก็หาย”

เจ้ารองก้าวขาสั้น ๆ วิ่งเข้าไปหาสวี่จือโย่ว เจ้าใหญ่ตามมาข้างหลังอย่างไม่รีบร้อน

“แม่จ๋า ทำไมแม่เพิ่งลงมาตอนนี้ หนูพลิกเชือกแทบไม่ทันแล้ว”

เจ้ารองเบะปากเล็ก ๆ ครางฮึมฮัมเหมือนลูกหมูตัวน้อย ซุกไซ้อยู่ในอ้อมอกเธอ

สวี่จือโย่วอุ้มคนละมือ ไม่มีมือว่างไปลูบหัวเด็ก จึงก้มลงหอมแก้มเด็กทั้งสองคนไปเลย