กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ได้เลื่อนขั้นขึ้นไปได้ นั่นก็เป็นฝีมือของเขา! ถ้านายไม่อยากจากไป ก็พยายามให้มากหน่อยสิ!”
“แน่นอน ผู้การของพวกเราเป็นใครล่ะ เรื่องอะไรมาถึงมือเขา มันก็แค่เรื่องจิ๊บจ๊อย!”
เจี่ยงเหลียนโจวเชิดคางอย่างภูมิใจ ท่าทางภาคภูมิใจนั้นทำให้ดูเหมือนกำลังชมตัวเอง
“ไร้สาระ!”
สวินเหลียนยิ้มแล้วค้อนเขาแวบหนึ่ง รับลูกชายที่หลับไปแล้วในอ้อมแขนเขามา อุ้มเข้าห้องไปอย่างระมัดระวัง
นิวนิวยังนอนหลับสนิทอยู่ในห้อง สวินเหลียนอุ้มเด็กเข้ามาก็ไม่รบกวนเธอเลย
สวินเหลียนลูบหัวนิวนิวอย่างเอ็นดู แล้วย่างเท้าเบา ๆ เดินออกไป
เดินมาถึงข้างเจี่ยงเหลียนโจว พอนึกอะไรขึ้นได้ สวินเหลียนก็ถอนหายใจ