ตอนที่ 180 วิกฤต?

ปักเข็มค้างไว้ครบยี่สิบนาที สวี่จือโย่วถึงค่อย ๆ ถอดออกทีละเล่ม

จางฉางเซิงเฝ้ามองดูตลอดกระบวนการ ระดับความจดจ่อมีสมาธินั้น แทบจะกลายเป็นหุ่นไม้ไปแล้ว

“เรียบร้อยแล้วค่ะ ท่านผู้เฒ่าเรียนรู้ไปได้มากน้อยแค่ไหนคะ”

จางฉางเซิงลูบเครา พลางย่อยทำความเข้าใจสิ่งที่เพิ่งเห็นไปเมื่อครู่

เมื่อได้ยินสวี่จือโย่วถามเช่นนั้น เขาเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยถามคำถามขึ้นมาสองสามข้อ

สวี่จือโย่วตอบทีละข้ออย่างละเอียด เมื่อจางฉางเซิงได้ฟังแล้ว ก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากชื่นชมขึ้นมาอีก

สองพี่น้องที่เชื่อฟังคำพูดของแม่และนั่งนิ่ง ๆ ไม่กล้าขยับตัว พอได้ยินจางฉางเซิงชมสวี่จือโย่ว ก็ร่วมเอ่ยชมตามประสาเด็กด้วย

“แม่ของหนูเก่งที่สุด!”

“อื้อ แม่เก่งมาก!”

สวี่จือโย่วถูกชมจนปลื้มใจ จึงหัวเราะแฮะ ๆ อดไม่ได้ที่จะพูดคุยกับจางฉางเซิงต่ออีกไม่น้อย