ตอนที่ 163 เจียงวั่งกลับมาแล้ว

วันที่เจียงวั่งกลับมา ค่อนข้างกระทันหันทีเดียว

เขาปีนกำแพงเข้ามากลางดึก

สวี่จือโย่วได้ยินเสียงผลักประตู สติยังไม่ทันแจ่มใส ร่างกายก็เตะถีบออกไปตามสัญชาตญาณแล้ว

พอได้ยินเสียงครางอือ ก็รู้สึกคุ้นเคย จึงลืมตาขึ้น

“จู้จื่อ? แอบทำอะไรน่ะ? ไม่ได้เตะพังใช่ไหม??”

สวี่จือโย่วหยิบไฟฉายขึ้นมาเปิดทันที พอเห็นคนที่คุ้นเคย ง่วงงัวเงียก็หายวับไปในพริบตา

นึกได้ว่ายังมีเด็กอยู่ ตอนที่สวี่จือโย่วกำลังจะร้องอุทาน ก็ลดเสียงลงตามสัญชาตญาณ

เจียงวั่งยกมือที่ปิดเป้ากางเกงขึ้น รู้สึกเจ็บที่หลังมือ มองสวี่จือโย่วด้วยใจยังหวั่น ๆ