กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
สวี่จือโย่วพาฮุยไท่หลางกับเฮยเฟิงลงจากเขา ส่วนเสือขาวที่วิ่งหนีไปได้นั้น ทำได้เพียงรอให้เลิกงานก่อน แล้วค่อยขึ้นเขามารับมัน
มื้อเที่ยงวัน สวี่จือโย่วนำอาหารออกมาจากมิติ ให้น้ำให้อาหารฮุยไท่หลางกับเฮยเฟิงแล้ว ก็ให้ทั้งสองไปรออยู่ในห้องทำงานของเธอ
เธอคว้าเวลาว่างไปที่แปลงสมุนไพรด้านหลัง
เทียบกับเมื่อวันก่อน ใบเขียวสดขึ้นไม่น้อย
ป้าคอยสังเกตสีหน้าของสวี่จือโย่วเป็นระยะ พอเห็นว่าเธอไม่ได้ว่าอะไร หัวใจที่แขวนอยู่ก็ค่อยวางลง
“ทำแบบนี้ไปก่อนก็ได้ ปุ๋ยในดินยังเหลือพอ การใส่ปุ๋ยครั้งต่อไป ใส่อีกทีหลัง 20 วัน”
“ได้ค่ะ จำแล้ว”