กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เสือขาวเกร็งร่างไปทั้งตัว ดวงตาสัตว์ร้ายสีทองคู่หนึ่งจ้องมองคนทั้งสามตรงหน้าอย่างดุร้าย พยายามมองหาโอกาสที่จะทะลวงผ่านไป
มันพัวพันต่อสู้กับคนกลุ่มนี้มานานแล้ว ขนสีขาวบนร่างถูกเลือดเปรอะเปื้อนไปหลายแห่ง
ตามจังหวะการหายใจของเสือขาว บาดแผลที่ได้รับบาดเจ็บก็มีเลือดไหลรินลงมาไม่หยุด
“ต้องรีบเผด็จศึกโดยเร็ว แถวนี้มีหน่วยทหาร ปืนนัดเมื่อกี้เกรงว่าจะดึงดูดความสนใจแล้ว ก่อนที่คนพวกนั้นจะขึ้นมา ต้องฆ่าเสือขาวตัวนี้แล้วขนไปให้ได้!”
ชายที่มีแผลเป็นสามรอยบนใบหน้ายกปืนล่าสัตว์ในมือขึ้นมาอีกครั้ง สายตาจับจ้องเสือขาวตรงหน้าอย่างมืดมน นิ้วมือเหนี่ยวไกปืนเบา ๆ
เสียงดังกึกก้องสะเทือนขอบฟ้าดังขึ้นอีกระลอก ประกายตาของเสือขาววูบไหว มันเบี่ยงตัวหลบกระสุนอย่างรวดเร็ว