กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“นี่ ๆ ๆ แกตายแล้วหรือไง”
สวี่จือโย่วไม่เข้าไปใกล้ ใช้ไม้แหย่หัวแมวขาวแก่ ๆ สองที
เสือขาวนอนแน่นิ่งอยู่กับพื้น ราวกับตายแล้ว
ถ้าไม่ใช่เพราะลมหายใจหนัก ๆ สวี่จือโย่วคงสงสัยว่าทีเมื่อกี้ตีเสือตายไปแล้ว
เธอถือไม้เดินวนรอบเสือขาว วนไปถึงก้นเสือ เห็นก้นอ้วนหนาใหญ่นั้นก็อดไม่ได้ เอาไม้แหย่สองที
ชั่วพริบตา เสือที่เกือบตายก็ลุกขึ้นอย่างโกรธเกรี้ยว อ้าปากกว้างเลือดพล่านพุ่งเข้าใส่เธออีกครั้ง
สวี่จือโย่วคว้าไม้ฟาดไปโดยสัญชาตญาณ
เสือขาวเพิ่งลุกขึ้น ก็ล้มกลับลงไปทันที
สวี่จือโย่วถอนหายใจ “เสือวัยรุ่นสมัยนี้ดีจริง ๆ ล้มหัวลงก็นอนหลับเลย”
เสือขาว: “……”