กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เมื่อเสียงกริ่งปลุกดังขึ้น สวี่จือโย่วลืมตาปรือ แต่ก็ต้องลุกตามเจียงวั่งขึ้นมา
สมองของเธอยังมึนงงอยู่ ลืมบัญชีวุ่นวายเมื่อคืนไปหมดสิ้น
เพิ่งลุกขึ้น ความรู้สึกเจ็บตึงที่เอวทำให้สมองของเธอตื่นเต็มตาทันที
“แม่ง นายนี่ถูกไขลานไว้หรือไง สองคืนติดกันไม่หยุดทำ ไม่รู้จักเหนื่อยบ้างเลยรึไง!”
สวี่จือโย่วประคองเอว ใช้เท้าถีบเจียงวั่งที่นั่งอยู่ริมเตียงกำลังใส่กางเกง
กางเกงของเจียงวั่งยังไม่ทันดึงขึ้น เท้าของสวี่จือโย่วเกือบถีบเขาตกเตียง
เขาหันมาพร้อมรอยยิ้มขบขัน คว้าข้อเท้าเรียวของสวี่จือโย่วไว้
“เมียจ๋า พี่ผิดแล้วผิดแล้ว ก็เมื่อคืนเธอกระตือรือร้นเกินไปจริง ๆ อดใจไม่ไหวชั่วขณะ”