กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“พี่หลาน พี่เหลียน ป้าทั้งหลาย รีบพักดื่มน้ำกันก่อน”
คนที่กำลังก้มหน้าก้มตาทำงานเงยหน้าขึ้น เช็ดมือแล้วรับแก้วที่สวี่จือโย่วยื่นให้
ลี่ติงหลานเงยหน้าดื่มน้ำหมดในอึกเดียว จากนั้นเบิกตากว้าง “แม่เจ้าเอ๊ย น้ำนี่คงไม่ใช่เสียแล้วมั้ง ทำไมเปรี้ยว”
“ไม่ใช่เสียจ้ะ นี่เป็นน้ำอัดลมที่สหกรณ์เพิ่งสั่งเข้ามาใหม่” น้าเฉิงดื่มไปหนึ่งอึก ชิมรสออกแล้วยิ้มอธิบาย
“น้ำอัดลม? ฉันรู้จัก ของแบบนี้ขายขวดละ 1 เหมา 5 เฟินเลยนะ แถมขวดที่ดื่มยังต้องวางมัดจำ 2 เฟิน”
สวินเหลียนชิมอย่างสงสัยเบา ๆ รสเปรี้ยวหวานนั้นเข้าครอบงำต่อมรับรสทั้งหมดของเธอในพริบตา
เธอชะงักสองวินาที เงยหน้าขึ้น แล้วก็ดื่มหมดในอึกเดียว