กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“โย่วโย่ว ของทั้งหมดในห่อใหญ่ขนาดนี้คือของเตรียมคลอดใช่ไหม”
ลี่ติงหลานอุ้มห่อผ้าที่หนักอึ้งไว้ในอ้อมแขน ลูบสองทีอย่างอยากรู้อยากเห็น
“ก็นับได้ว่าใช่”
ส่วนใหญ่แล้วเป็นของที่เธอต้องกินระหว่างพักรักษาตัวในโรงพยาบาล
ลี่ติงหลานพยักหน้า ไม่ถามต่อ เห็นว่าเธอสภาพดี ใจที่แขวนอยู่ก็คลายลงบ้าง
“ตอนนี้รู้สึกยังไงบ้าง ท้องยังเจ็บอยู่ไหม”
ยังดีที่เคยผ่านการคลอดลูกมาแล้ว พอเทียบกับสวินเหลียนที่หน้าซีดเพราะตกใจ ก็ไม่ตื่นตระหนกเลย
“ตอนนี้ไม่เจ็บแล้ว”
“งั้นก็ดี พอถึงโรงพยาบาลแล้วเธออย่ากลัวนะ ฉันกับอาหลียนจะอยู่เป็นเพื่อนเธอเอง”
ได้ยินคำพูดของลี่ติงหลาน ใจของสวี่จือโย่วก็อุ่นวาบ