ตอนที่ 115 ดักซุ่ม

ในป่าที่มืดมิด เจียงวั่งกับกลุ่มพี่น้องทหารเนื้อตัวมอมแมมพากันหลบซ่อนอยู่ในถ้ำ

สถานการณ์อันตรายทำให้พวกเขาไม่กล้าแม้แต่จะก่อไฟ

“ผู้การกรมครับ ผู้การกรมว่าครั้งนี้พวกเราจะกลับไปได้อย่างปลอดภัยไหมครับ”

เจี่ยงเหลียนโจวกัดเสบียงแห้งกรอบกรัง แววตาเหม่อลอยเล็กน้อยขณะมองออกไปไกล

ทั้งที่บ้านอยู่ไม่ไกลแท้ ๆ แต่พวกเขากลับไปไม่ถึงบ้านเสียที

“นายพูดจาไร้สาระอะไร พวกเราต้องกลับไปได้ทุกคนแน่นอน!”

เจียงวั่งกัดฟัน พันแผลที่แขนโดยอาศัยแสงจันทร์อันริบหรี่

ตรงข้ามเขายังมีเพื่อนทหารที่ร่วมภารกิจในครั้งนี้

ทุกคนต่างได้รับบาดเจ็บหนักเบาไม่เท่ากัน คลำทางอยู่ในป่ามาหลายวันนี้ ผ้าพันแผลเปรอะเปื้อน เต็มไปด้วยคราบโคลนและเลือดสด