กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
รถโยกเยกแล่นไปตามถนนภูเขา สวี่จือโย่วขึ้นรถปุ๊บก็ตัดสติเข้าไปในมิติทันที
ช่วงนี้มัวแต่หลับ มิติไม่ได้จัดมานานแล้ว
แผ่นดินไหวทำให้ภูเขาถล่ม ในช่วงกู้ภัยของหลายอย่างในภูเขาก็กลิ้งหล่นลงมาด้วย
พอสวี่จือโย่วว่างเสร็จไม่มีอะไรทำ ก็จะไปหาของในซากปรักหักพัง เห็นอะไรมีประโยชน์ก็เก็บเข้ามิติตรง ๆ
ตอนนี้มิติยุ่งเหยิงไปหมด ล้วนเป็นของที่เก็บเข้ามาแบบชุ่ย ๆ ช่วงกู้ภัย
“ซี๊ด โสมต้นนี้เสียดายจริง ๆ รากเยอะขนาดนี้ อายุต้องนานแน่ แลกเสบียงได้ไม่น้อยเลย เสียดาย ตอนนี้กลายเป็นแบบนี้”
ตอนที่สวี่จือโย่วรื้อของก็ไม่ทันสังเกต คิดไม่ถึงว่าจะเก็บโสมป่าที่หักครึ่งหนึ่งเข้ามาด้วย