ตอนที่ 57 ป้า ผมเป็นสัตว์เดรัจฉานแบบนั้นหรือ

พอได้ยินว่าออกไปข้างนอกได้ หูของฮุยไท่หลางก็ตั้งขึ้นทันที มันกระดิกหางด้วยความตื่นเต้นแล้วมุดออกมา

ไม่ต้องให้สวี่จือโย่วลงมือ ฮุยไท่หลางก็สอดคอเข้าไปในห่วงเอง คาบเชือกไว้แล้วจ้องเธอด้วยความตื่นเต้น

สวี่จือโย่วกระตุกมุมปาก ลูบหัวฮุยไท่หลาง แล้วมองเจียงวั่งด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“ไอ้นี่มันยิ่งวันยิ่งเหมือนหมาแล้วนะ เราไปปล่อยมันคืนป่ากันดีไหม ถ้าอย่างนี้ต่อไปขึ้นเขา เกรงว่าจะสู้ลูกหมาป่าน้อย ๆ ยังไม่ได้เลย”

เจียงวั่งยังไม่ทันตอบ เชือกที่ฮุยไท่หลางคาบอยู่ก็ดรอปลงพื้นก่อน

ฮุยไท่หลาง: พังหมดแล้ว ต้องอดข้าว 3 วัน 9 มื้ออีกแล้วหรือเนี่ย???

เจียงวั่งก้มตาลง มองหมาป่าที่ทำหน้าหมดอาลัยตายอยากแล้วกลั้นหัวเราะไม่ได้