ตอนที่ 52 รวมบท 52, 53

ขณะที่จ้าวม่ายชุนพาเจียงเจี้ยนกั๋ววกกลับมาแงะประตู สวี่จือโย่วที่กำลังลึกเข้าไปในป่าก็รู้สึกว่ามิติถูกกระตุกวูบหนึ่ง

สวี่จือโย่วที่กำลังจับกระต่ายป่าหันไปมองฮุยไท่หลางที่ยกก้นขุดดินอยู่ข้าง ๆ

“ฮุยไท่หลาง กลับบ้านก่อน บ้านมีขโมยเข้า”

ฮุยไท่หลางที่เอาจมูกจุ่มดินอยู่ดึงหัวออกมาทันที มองสวี่จือโย่วแวบหนึ่ง แล้วหันหลังวิ่งลงเขาไป

สวี่จือโย่วยืนอยู่ข้างหลังสั่งเสียงดัง “อย่าให้ถึงกับพิการ แค่กัดให้เลือดออกก็พอ”

“โฮ่ง~”

ลมหนาวพาเสียงหอนของหมาป่ากระจายมา สวี่จือโย่วหันกลับ ยื่นมือล้วงเข้าไปในรู พอสัมผัสขนกระต่ายก็ใส่เข้าไปในมิติทันที

จับกระต่ายได้แล้ว หาสมุนไพรได้แล้ว เธอจึงค่อย ๆ ลงเขาอย่างไม่รีบร้อน

เพิ่งมาถึงใกล้บ้าน แต่ไกล ๆ ก็ได้ยินเสียงร้องโหยหวน

เสียงนี้คุ้นหูเหลือเกิน