ตอนที่ 46 ถึงตอนนั้นก็อย่าอยู่กันเลย

“รายงาน!”

ผู้บัญชาการกองพลฉินเงยตาขึ้นมองลู่จ้านเต๋อที่ยืนอยู่หน้าประตูอย่างเฉยเมย แล้วเอ่ยเรียกให้เข้ามาด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“ยืนรออยู่ตรงนั้น รอหัวหน้าของนายมา”

ผู้บัญชาการกองพลฉินไม่ใช่ผู้บังคับบัญชาโดยตรงของลู่จ้านเต๋อ ตอนนี้เห็นเขาก็รำคาญ พอพูดจบก็ไม่สนใจไยดีอีก

เขาอายุปูนนี้แล้ว ต่อหน้าผู้บังคับบัญชายังแสร้งทำได้ แต่ต่อหน้าผู้ใต้บังคับบัญชา และยังไม่ใช่ลูกน้องของตัวเอง ก็ไม่ปิดบังความรังเกียจเลยแม้แต่น้อย

ท่าคำนับของลู่จ้านเต๋อชะงักไปนิดหนึ่ง เขาไม่แปลกใจกับอารมณ์ของผู้บัญชาการกองพลฉิน เพียงแต่สงสัยอยู่บ้าง

เพราะบิดาของเขา ผู้บัญชาการกองพลฉินจึงแทบไม่เคยมีสีหน้าดี ๆ ให้เขาเลย