กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เจียงวั่งมองจ้าวม่ายชุนกับเจียงจินเป่าโดยไม่พูดอะไร แต่พอเจียงจินเป่าก้าวเข้ามาใกล้ มือของเขาก็ล้วงไปใต้ฟูกด้านหลัง
เขาคลำได้ของแข็งสิ่งหนึ่ง สายตาหม่นลง มีหมึกเข้มไร้ขอบเขตผุดขึ้นจากส่วนลึก
เจียงจินเป่าที่ไม่รู้ตัวเอาเสียเลยก้าวเข้ามาอย่างไม่เกรงใจ สายตาที่มองเจียงวั่งเต็มไปด้วยความได้ใจและยั่วยุ
เพียงแต่ไม่ว่าจะเป็นเจียงจินเป่าหรือเจียงวั่ง ต่างก็ยังไม่ทันลงมือ
เจียงเหล่าเฮยก้าวขึ้นมาหนึ่งก้าว มาขวางอยู่ตรงหน้าเจียงวั่ง
สีหน้าเจียงจินเป่าชะงัก แล้วก็กลายเป็นหงุดหงิดรำคาญอย่างมาก
“ให้หน้าฉันแล้วนะ! ไอ้แก่! ฉันเตือนแกไว้ อย่าเสือกเรื่องของคนอื่น!”