ตอนที่ 20 พ่อแม่ไร้เมตตา ก็อย่าโทษลูกที่ไม่กตัญญู

“ยัยตัวแสบนั่นไปที่ตัวเมืองจริง ๆ เหรอ? แน่ใจนะว่าไม่ได้ดูผิด?”

จ้าวม่ายชุนมองลูกชายคนเล็ก แม้จะเป็นคำถาม แต่ก้นของเธอออกจากม้านั่งแล้ว ดูท่าทางพร้อมจะออกไปได้ทุกเมื่อ

เจียงจินเป่าพยักหน้า “ผมเห็นกับตาว่าเธอเดินออกไป!”

จ้าวม่ายชุนแค่นเสียงหึ “ดีจริง ในที่สุดก็ให้ฉันเจอโอกาสแล้ว!”

ตั้งแต่แยกบ้าน พอคิดว่ายังไม่ได้เงินปลดประจำการ จ้าวม่ายชุนก็นอนก็ไม่หลับ กินก็ไม่อร่อย

แต่จะให้เธอไปขอจากสวี่จือโย่วตรง ๆ เธอก็ไม่กล้า

ฝ่ามือที่โดนตบในวันแยกบ้าน ถึงวันนี้หน้าของเธอยังเจ็บอยู่เลย

คิดไปคิดมา เธอจึงให้เจียงจินเป่าคอยจับตาดูความเคลื่อนไหวของสวี่จือโย่ว พอเธอออกไป ก็รีบมาแจ้งเธอ