กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“พี่สาว!”
เด็กชายตัวน้อยพยายามดึงสวี่จือโย่วให้วิ่งหนีด้วยความหวาดกลัว แต่เรี่ยวแรงอันน้อยนิดของเขาจะดึงเธอไปได้อย่างไร
สวี่จือโย่วพลิกมือยกตัวเขาขึ้น พร้อมกับเบี่ยงตัวหลบในมุมที่คาดไม่ถึง
มีดของชายคนนั้นเฉียดตัวเธอไป สวี่จือโย่วกำหมัดแน่นแล้วซัดหมัดเดียวเข้าที่ตำแหน่งกระเพาะอาหารของมัน
“อ้วก!”
หมัดหนักหน่วงที่แทบทะลุหนังและเนื้อจนกระเพาะอาหารแหลก ทำให้ชายคนนั้นอาเจียนซาลาเปาไส้หมูลูกใหญ่ที่กินเข้าไปวันนี้ออกมาจนหมด
ภาพตรงหน้ามืดวูบเป็นระลอก มีดที่กำแน่นอยู่ในมือก็ร่วงลงพื้นดัง “เคร้ง”
สวี่จือโย่วแค่นเสียงเย็นชา “ไม่ได้เรื่องจริง ๆ”