ตอนที่ 3 อ่อนแอและไร้ที่พึ่ง

หลังถูกเจียงเจี้ยนกั๋วเบียดออกไป เขาเซถอยหลังไปหลายก้าวกว่าจะยืนได้มั่นคง

ทันทีที่เขายืนตรง ก็ได้ยินสวี่จือโย่วแผดเสียงร้องโหยหวน

“คุณลุงผู้นำ สามีฉันช่างชีวิตลำบากเหลือเกิน ตั้งแต่เล็กก็ไม่เป็นที่รักของครอบครัวก็แล้วไป พอออกไปเป็นทหารปกป้องบ้านเมือง ตอนนี้ได้รับบาดเจ็บจนถูกส่งกลับมา นอกจากจะไม่ได้รับคำปลอบใจแล้ว พวกเขายังคิดจะฉวยโอกาสที่สามีฉันบาดเจ็บ ไล่พวกเราออกไปอีก!”

“ฉันเพิ่งกลับจากบนเขา ก็ได้ยินพ่อสามีบอกว่าจะแยกบ้าน แถมยังไม่ให้เงินสักเฟิน ไม่ให้ธัญพืชสักเม็ดกับพวกเรา บ้านที่ปู่ย่าของสามีทิ้งไว้ให้เขา พวกเขายังคิดจะยึดไปอีก!”

“นี่มัน นี่มันจงใจเอาชีวิตฉันกับสามีชัด ๆ!!”

สวี่จือโย่วตะโกนเสียงดัง ทุกถ้อยคำของเธอล้วนเน้นย้ำประเด็นสำคัญ

ใบหน้าแก่ชราของเจียงเจี้ยนกั๋วสั่นระริก เมื่อสบเข้ากับสายตาของคนในกองพลผลิตที่มองเขา เขารู้สึกราวกับผ้าปิดบังความอับอายบนร่างถูกสวี่จือโย่วกระชากออกจนหมด