เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
กองพลผลิตเฮยซานคึกคักขึ้นมาตั้งแต่เช้าตรู่
เช้าวันนี้ เจ้ารองบ้านเจียงที่เป็นทหารถูกคนหามกลับมาแล้ว!!
เวลานี้หน้าบ้านเจียงมีผู้คนยืนมุงกันอยู่หลายชั้น
เมื่อจ้าวม่ายชุนเดินตามชายหนุ่มกำยำสองคนในเครื่องแบบทหารออกมาโดยมีดวงตาแดงก่ำ ก็มีคนรีบเข้าไปต้อนรับทันที
“สะใภ้เจี้ยนกั๋ว เจ้ารองบ้านเธอเป็นยังไงบ้าง ทำไมถึงถูกคนหามกลับมาแบบนี้ล่ะ?”
จ้าวม่ายชุนทำท่าเหมือนจะร้องไห้แต่ก็ไม่ร้อง พอได้ยินคำถามก็ยกมือเช็ดน้ำตาทันที ก่อนจะสะอื้นอย่างเศร้าโศก
“จู้จื่อบ้านฉันพิการแล้ว ต่อไปคงทำได้แค่นอนเป็นอัมพาตอยู่บนเตียงเตาแล้ว!!”
“อะไรนะ! อยู่ดี ๆ ทำไมถึงเป็นอัมพาตไปได้! แล้ว แล้วอาการเป็นยังไง รักษาไม่ได้แล้วหรือ?”
“เมื่อกี้ฉันเห็นขาของจู้จื่อถูกพันเอาไว้ทั้งสองข้าง หรือว่าขาจะได้รับบาดเจ็บ?”