กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 359 เมฆทัณฑ์สวรรค์ “ดวงตา”
เป็นไปตามคาด หลังเหลียงวั่งซูฟังจบ กลิ่นอายรอบกายก็ผ่อนคลายลงสองส่วน
เว่ยหยวนราวกับฮ่องเต้ผู้ลุ่มหลงในนิทานของโลกปุถุชน เมื่อเห็นนางมีความสุข เขาแทบอยากกลับไปทวีปตะวันออก แล้วจ่ายศิลาวิญญาณหลายล้านก้อนให้คนปล่อยข่าวลือซ้ำอีกหลายรอบ
ทว่าไม่นานเงาร่างของโม่เซิ่งทงก็ปรากฏขึ้น กลิ่นอายทั่วร่างเหลียงวั่งซูเย็นเยียบลงอีกครั้ง เว่ยหยวนมองไปตามนาง แววตาเย็นชาไม่ต่างกัน
หากไม่มีไม้หล่อเลี้ยงเทพจิตกับเคล็ดจิต เว่ยหยวนคงเกลียดโม่เซิ่งทงยิ่งกว่าเหลียงวั่งซูเสียอีก การเวียนว่ายเกิดใหม่ได้สำเร็จเป็นเพียงโชคดีของพวกเขา แต่เรื่องที่โม่เซิ่งทงสังหารเหลียงวั่งซูไปครั้งหนึ่งนั้นเป็นความจริง