กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 356 ถ้ำพำนักเซียนที่ไม่ถูกใจ
ลู่หยุนหยางกะพริบตา ส่วนสูงของเขาพอดีกับเอวของเว่ยหยวน ยืนหันหน้าเข้าหาแผ่นหลังท่านอาจารย์ด้วยความสงสัย มองมือทั้งสองของท่านอาจารย์ที่กำลังประสานและคลายออกสลับกันไป เว่ยหยวนยังคงยืนนิ่ง
“แค่ก ๆ!” ณ ที่ไกลออกไป มีเงาร่างหลายสายที่ไม่รู้มาอยู่ตรงนั้นตั้งแต่เมื่อใด คล้ายเห็นว่าทั้งสองพูดถึงพวกเขาแล้ว พวกเขาจึงออกมาได้
ไม่รู้ว่าทั้งสองที่กำลังสนทนากันสังเกตเห็นพวกเขาหรือยัง จึงส่งเสียงกระแอมสองครั้งเพื่อเตือน
เหลียงวั่งซูพบว่าพวกเขามาถึงตั้งนานแล้ว ส่วนเว่ยหยวนแม้จะสังเกตเห็นเช่นกัน แต่ก็ไม่อยากให้พวกเขาปรากฏตัวตอนนี้นัก
ทว่าทำอะไรไม่ได้ เมื่ออีกฝ่ายส่งสัญญาณให้รู้แล้ว เว่ยหยวนจึงทำได้เพียงหันไปมองคนเหล่านั้น