กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 342 ช่วงชิง
แม้เฉาหุยไม่รู้ว่าเสาต้นนี้มีไว้ทำอะไร แต่สัญชาตญาณบอกว่าเขาจะนั่งรอความตายไม่ได้ เขาท่องในใจ กระบี่สุริยันที่ลอยอยู่เหนือศีรษะพลันหันปลายกระบี่เข้าหาเสา แล้วแทงลงไปอย่างแรง!
ผลลัพธ์ที่คาดไว้ไม่เกิดขึ้น ปลายกระบี่แทงลงบนตัวเสาโดยไม่ทำให้เกิดปฏิกิริยาแม้แต่น้อย เสียงยามทั้งสองสัมผัสกันยังมีเพียงเสียงทึบเบา ๆ ส่วนเสียงอื่นฟังไม่ชัด
เฉาหุยไม่ทันสังเกตว่าด้านบนของเสาค่อย ๆ สว่างขึ้น มีเส้นสีเทาสายหนึ่งปรากฏ
ช้า ๆ จากหนึ่งเส้นกลายเป็นสองเส้น จากสองเส้นกลายเป็นสี่เส้น เส้นสีเทานับไม่ถ้วนเลื้อยลงมาจากเสา เป้าหมายล้วนเป็นเฉาหุย
เฉาหุยเป็นดั่งแมลงบินที่พุ่งชนใยแมงมุม พยายามดิ้นให้หลุดแต่ก็พบว่าทำไปเปล่าประโยชน์