กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 326 งานประมูล
ความประหลาดใจวูบหนึ่งปรากฏในดวงตาฉินเทียนซ่ง แต่เขากลับไม่เชื่อแม้แต่น้อย
เหลียงวั่งซูเห็นเช่นนั้นจึงกล่าวเพียงว่า “จะเชื่อหรือไม่ก็แล้วแต่เจ้า เพียงแต่ตอนนี้ภาพนั้นไม่ได้อยู่ในมือข้า แต่อยู่ในมือศิษย์น้องชายของข้า”
เหลียงวั่งซูยังไม่ค่อยชินกับการเรียกเว่ยหยวนว่าศิษย์น้องชาย แต่ตอนนี้คำเรียกนี้เหมาะสมที่สุดแล้ว
“ตอนนี้ศิษย์น้องชายของเจ้าอยู่ที่ใด?” ฉินเทียนซ่งถาม
เหลียงวั่งซูเห็นเขาสนใจภาพเจตจำนงกระบี่อีกภาพ จึงมั่นใจในการสนทนาขึ้นสองส่วน “ข้าบอกเจ้าได้ แต่เจ้าจะเอาข้อมูลอะไรมาตอบแทน?”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ฉินเทียนซ่งก็แค่นหัวเราะเย็นชา สะบัดมือทันที “เช่นนั้นเจ้าก็ไปเสีย ข้าไม่มีอะไรจะพูดทั้งนั้น!”