กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 290 องค์รัชทายาทเชิญหารือ
เมื่อได้ยินคำกลัดกลุ้มของเจียงชวีเฉียว ผู้บำเพ็ญขั้นสร้างรากฐานสองคนนั้นก็ไม่รู้จะพูดอะไร
พวกเขาเองก็กลัดกลุ้มเช่นกัน ออกมาเกือบสิบวันแล้ว ถึงเวลากลับเสียที เพียงแต่ผลที่ได้ยังห่างไกลจากที่คาดหวัง
ผู้บำเพ็ญขั้นสร้างรากฐานคนหนึ่งยังกล่าวว่า “ข้าได้ยินว่าก่อนหน้านี้หอว่านชุนรับคนเข้าไปอีกหลายสิบคน”
หอฉลองวสันต์กับหอว่านชุนอยู่ไม่ไกลกัน ขอบเขตอิทธิพลของทั้งสองฝ่ายทับซ้อนกัน การรับศิษย์จึงยิ่งแก่งแย่งกันอย่างดุเดือด แต่พลังของพวกเขาด้อยกว่าอีกฝ่ายก็เป็นความจริง
ต้นกล้าชั้นดีแย่งสู้พวกเขาไม่ได้ ถูกเลือกไปหมดตั้งนานแล้ว เมื่อไร้ทางเลือก เจียงชวีเฉียวจึงคิดไปลองเสี่ยงหาเด็กที่โลกปุถุชน อย่างน้อยปุถุชนคงไม่มีใครมาแย่งกับพวกเขากระมัง