เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 280 ความขัดแย้ง
ในที่สุดทุกอย่างก็จบลงเสียที ฟ้ามืดแล้ว เมื่อกลับถึงจวนตระกูลเหลียง นางกับบิดามารดาแยกย้ายกลับเรือนของตน จึงค่อยผ่อนคลายลง
ยามค่ำ นางนั่งอยู่บนหลังคาตามความเคยชิน จู่ ๆ ก็มีร่างสูงใหญ่ปรากฏขึ้นข้างกายอย่างเงียบงันไร้สุ้มเสียง
เหลียงวั่งซูเงยหน้าขึ้นอย่างประหลาดใจ “เจ้ามาแล้วหรือ?”
ทั้งสองเพิ่งแยกจากกันได้แค่สองวันเอง สองครั้งก่อนยังห่างกันนานกว่าครึ่งปีจึงได้พบกัน
เว่ยหยวนเองก็มีสีหน้าประหลาดใจ “เจ้าไม่ได้บอกให้ข้ามาหาเจ้าเล่นบ่อย ๆ หรือ?”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เหลียงวั่งซูลองคิดดูแล้วก็เห็นว่าเป็นปัญหาของตน นางไม่ควรถามเช่นนี้ จึงเอ่ยขอโทษเขา “ข้าไม่ได้หมายความเช่นนั้น แค่ประหลาดใจอยู่บ้างเท่านั้น”
กล่าวจบ นางก็เชิญเขานั่งลง มุมปากของเว่ยหยวนมีรอยยิ้มบางเบาจนแทบสังเกตไม่เห็น