เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 274 นกขมิ้นรออยู่เบื้องหลัง
ก่อนหาคนมาร่วมมือ ไป๋ฮุยย่อมคิดถึงเรื่องที่สมบัติวิเศษอาจทำให้ใจคนหวั่นไหว ต่อให้เขาตั้งใจร่วมมือกันอย่างจริงใจ ก็ไม่อาจห้ามอีกฝ่ายเกิดความคิดไม่ดีขึ้นมาได้
ดังนั้นยามไปหาเหรินเกิงชิว เขาจึงขอให้ทั้งสองสาบานต่อมารในใจต่อกันว่า ระหว่างร่วมมือกันจะไม่ลงมือกับอีกฝ่าย
เหรินเกิงชิวยิ้มกล่าวว่า “สหายไป๋ ข้าไม่คิดจะลงมือเสียหน่อย คนที่จะลงมือคือผู้อื่น ข้าแค่ดูอยู่เฉย ๆ เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับคำสาบานมารในใจหรอกกระมัง”
กล่าวพลางตบเอวหญิงสาวข้างกาย ก่อนถอยไปขั้นกึ่งก้าว
ไป๋ฮุยได้ยินดังนั้นก็เหลือบมองหญิงสาวที่ชื่ออู๋เหนียง แล้วหัวเราะเย็นชา “ผู้หญิงที่มีชาติกำเนิดเป็นภาชนะบำเพ็ญคู่เช่นนางเพียงคนเดียวหรือ? นางประลองอาคมเป็นด้วยหรือ?”
น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความดูแคลน