กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 255 สีที่งดงามที่สุด
เว่ยหยวนรู้ว่านางแกล้งหลับเมื่อครู่ จุดประสงค์ก็เพื่อหลอกให้แม่นมจินออกไป จึงไม่แปลกใจที่ตอนนี้นางส่งเสียงเรียกอย่างกระปรี้กระเปร่า
เมื่อเดินไปข้างเตียง เสี่ยววั่งซูก็กำลังเบิกตากลมโตมองเขา ไหนเลยจะมีท่าทางง่วงงุนเหมือนเมื่อครู่
เจ้าเด็กจอมหลอก เว่ยหยวนคิดในใจ ทว่ารอยยิ้มบนใบหน้ากลับเปิดโปงเขาเสียแล้ว
“จำได้หรือไม่ว่าข้าบอกว่าจะมาหาเจ้าเล่นในวันเกิด?” ไม่เช่นนั้นเขาหายไปทั้งวัน นางก็คงหลับไปแล้ว
ก่อนมา เขาคิดว่านางหลับไปแล้วเสียอีก ยังคิดอยู่เลยว่าถ้านางหลับแล้วจะไม่ปลุกนาง
“อืม ไปดูลูกกวาง คอยาว ๆ มีสี่ขา บนตัวมีจุดสีขาว ดวงตาโต หูใหญ่สองข้างอยู่บนหัว” หลายวันก่อน เว่ยหยวนบอกว่าพอถึงวันเกิดของนางจะพาไปดูลูกกวาง