กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 247 โคมกระต่าย
แต่เช้าตรู่
เสี่ยวถังเพิ่งเปิดประตูโรงหมอได้ไม่นาน เว่ยหยวนก็มาถึงตามเวลาเช่นทุกวัน
เพียงแต่วันนี้เขาถือของมาด้วยหลายอย่าง
เสี่ยวถังมองด้วยความสงสัยอยู่สองที ก็เห็นว่าเป็นกระดาษบาง ๆ หลายแผ่น แป้งเปียกมัดหนึ่ง ไม้ไผ่มัดหนึ่ง รวมถึงพู่กัน หมึก และสี
“ท่านหมอเว่ย ท่านจะทำโคมดอกไม้หรือขอรับ?” เสี่ยวถังถาม
ใกล้จะถึงเทศกาลโคมดอกไม้แล้ว หรือปีนี้ท่านหมอเว่ยเกิดสนใจ อยากลงมือทำโคมดอกไม้สักดวงด้วยตนเอง?
“อืม ลองทำดู” เว่ยหยวนตอบเรียบ ๆ
เสี่ยวถังเป็นเด็กฝึกยา ซึ่งเขาจ้างมาเมื่อสองปีก่อน ได้ยินว่าเดิมทีเป็นเด็กฝึกงานในร้านขายยาอีกแห่ง แต่เพราะรูปร่างผอมเล็ก จึงมักถูกเด็กฝึกงานคนอื่นในร้านรังแกและกลั่นแกล้ง สุดท้ายเลยหนีออกมา