กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 245 โรงหมอ
เพราะร่างกายฮูหยินเหลียงดีขึ้น ส่วนเด็กก็ดูเหมือนปรับตัวได้ดี ทั้งยังแทบไม่ร้องงอแง ความเร็วในการเดินทางของขบวนจึงค่อย ๆ เพิ่มขึ้น
ท้ายที่สุด พวกเขากลับถึงนครหนานหยางได้สำเร็จภายใน 3 เดือน ใช้เวลามากกว่าครึ่งปีที่ตกลงกับสำนักคุ้มภัยไว้ 1 เดือน
เมื่อมาถึงหน้าจวนหลังใหญ่ เว่ยหยวนก็เห็นป้ายเหนือประตูเขียนว่า “จวนตระกูลเหลียง”
งานของนายคุ้มภัยเสร็จสิ้น พวกเขาชำระเงินส่วนที่เหลือแล้วไม่รั้งอยู่ ไม่นานก็ประสานมืออำลา
เว่ยหยวนลงจากรถม้าด้วย ตั้งใจจะพูดบางอย่าง แต่เหลียงตงเหยียนกลับเอ่ยขึ้นก่อนว่า “ผู้อาวุโสเว่ย แม้ท่านจะเป็นคนหนานหยาง แต่จากบ้านไปนานแล้ว คงต้องไปพักที่โรงเตี๊ยม ในเมื่อเป็นเช่นนั้น สู้พักที่จวนของพวกเราก่อนจะดีกว่า”