กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 236 ขอซื้อยา
“หนานหยางหรือ ที่แท้ก็เป็นคนบ้านเดียวกันนี่เอง” เว่ยหยวนแสดงสีหน้า “ประหลาดใจ”
เหลียงตงเหยียนเองก็แปลกใจ “ท่านหมอก็เป็นคนหนานหยางหรือ ขอทราบว่าท่านเรียกขานอย่างไร”
ตอนนี้เขาถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้ถามชื่อแซ่ของหมอ
เว่ยหยวนพยักหน้าโดยไม่เปลี่ยนสีหน้า “ข้าเฒ่าเป็นคนหนานหยางจริง ๆ เพียงแต่จากบ้านไปแสวงหาวิชาตั้งแต่วัยเยาว์ ที่บ้านก็ไม่มีผู้ใหญ่เหลืออยู่ ข้าเฒ่าไม่ได้กลับไปนานแล้ว ส่วนชื่อแซ่ ข้าแซ่เว่ย พวกเจ้าเรียกข้าว่าผู้อาวุโสเว่ยก็พอ”
เขากำลังเตรียมตัวอยู่หนานหยางต่อไป จึงอ้างว่าออกจากบ้านมาตั้งแต่วัยเยาว์ เพื่อใช้เป็นเหตุผลรองรับไว้ หากภายหลังพูดคุยแล้วพบว่าไม่คุ้นเคยกับหนานหยาง