กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 228 เอาคืน
ไม่ใช่ผู้บำเพ็ญเพียรทุกคนที่จะเข้าใจคำบอกใบ้นี้ บางคนยังต้องพูดชี้แจงให้ชัดอีกสักสองสามคำ
พอเว่ยหยวนเอ่ยปาก ผู้บำเพ็ญอิสระก็รู้ว่าคนผู้นี้เข้าใจ
ในเมื่อเว่ยหยวนเอ่ยปากเชิญให้นั่ง เขาก็นั่งลงอย่างเป็นธรรมชาติ
เว่ยหยวนส่งกระแสเสียงลงไปข้างล่างไม่กี่คำ ไม่นานอาหารอีกสองจานก็ถูกยกขึ้นมา เขาเลื่อนจานไปตรงหน้าชายผู้บำเพ็ญอิสระ “พวกเรากินบนโต๊ะนี้กันเกือบหมดแล้ว สองจานนี้ข้าสั่งให้เจ้า”
เว่ยหยวนคงไม่อาจปล่อยให้อีกฝ่ายนั่งมองเขากินอยู่เฉย ๆ ส่วนอาหารบนโต๊ะก็ผ่านมือเขามาแล้ว จึงสั่งเพิ่มให้อีกฝ่ายสองจาน
ต่อให้อาหารสองสามจานนี้ราคาแพงเพียงใด ก็ไม่ได้มากมายอะไร ในเมื่อเขาเชิญอีกฝ่ายให้นั่งแล้ว ย่อมไม่เสียดายของพวกนี้