กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 224 “เมืองหนิง”
อย่างไรเสีย ครั้งหนึ่งเขาเคยข้ามทัณฑ์สวรรค์สองเก้าของขั้นแก่นทองคำมาแล้ว เมื่อไม่มีสำนักจัดเตรียมสิ่งเหล่านี้ให้ ก็ทำได้เพียงจัดการด้วยตนเอง
เมฆทัณฑ์สวรรค์ก้อนหนึ่งลอยมาจากไกล ๆ แล้วหยุดอยู่เหนือศีรษะเว่ยหยวน แต่พวกเขามีประสบการณ์มาก่อน จึงรู้ว่าทัณฑ์อสนีจะยังไม่ฟาดลงมาเร็ว ๆ นี้ ดังนั้นทั้งสองยังคงทำสิ่งที่ต้องทำต่อไป
เมื่ออสนีบาตทัณฑ์สวรรค์เพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อย ๆ เหลียงวั่งซูกลับรู้สึกถึงแรงกดดันมากกว่าเว่ยหยวนซึ่งเป็นผู้ข้ามด่านเคราะห์เสียอีก
นางไม่มีกายเนื้อแล้ว หากยังอยู่ที่นี่ เมื่อถึงตอนนั้นอสนีบาตทัณฑ์สวรรค์สายแรกอาจละเว่ยหยวนแล้วฟาดลงบนตัวนางก่อนก็ได้