เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 203 ร่วงหล่น
*
สถานที่แห่งหนึ่งอันห่างไกลและไม่คุ้นเคย
ห้วงมิติพลันบิดเบี้ยว ก่อนเปิดออกเป็นรอยแยก เว่ยหยวนร่วงออกมาจากข้างใน ทั้งยังถอยหลังไปหลายก้าว เกือบหกล้ม ต้องคว้าลำต้นไม้ไว้จึงทรงตัวได้
เว่ยหยวนเสียความสงบไปบ้าง เขาเงยหน้าขึ้น ยังไม่ทันยืนให้มั่นก็พุ่งไปข้างหน้าหลายก้าว หมายจะกลับเข้าสู่รอยแยกมิติแล้วกลับไปยังสำนักเพียวเหมี่ยว
แน่นอนว่าย่อมทำไม่ได้ ทันทีที่เขาออกมา รอยแยกมิติก็ปิดลงอย่างรวดเร็ว หลายก้าวที่เขารีบร้อนเดินไปข้างหน้าไม่เกิดประโยชน์แม้แต่น้อย
ตอนนี้เขายังคงมึนงง คุกเข่าข้างหนึ่งอยู่บนพื้น
ไม่นานนัก เขาก็ค่อย ๆ เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น!
สำนักเพียวเหมี่ยวถูกศัตรูจากภายนอกรุกราน ประมุขสำนักกำลังช่วยเขา ส่วนข่าวที่เหลียนอวี้โหลวส่งมาก่อนหน้านี้ก็เป็นการเตือนให้เขารีบจากไป
เพียงแต่คำเตือนมาช้าเกินไป เขาออกมาแล้ว แล้วคนอื่นเล่า?