กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 190 เมล็ดหยินอำมหิต
เมื่อได้ยินสตรีอาภรณ์เหลืองกล่าวเช่นนั้น เหลียงวั่งซูก็มองไปยังหัวใจของอีกฝ่ายตามคำบอก
เป็นดังที่คิด บัดนี้มีจุดดำเล็ก ๆ เกาะอยู่บนหัวใจของอีกฝ่าย
สิ่งที่ชวนให้ใจหายคือ จุดดำเล็ก ๆ นั้นกำลังแผ่ไอสีดำออกมาเป็นสาย พยายามรุกรานไปทั่วร่างของสตรีผู้นั้นไม่หยุด
ทว่านางใช้ระดับบำเพ็ญเพียรขัดขวางมันเอาไว้ได้
ถึงกระนั้น หัวใจของสตรีผู้นั้นก็มีส่วนเล็ก ๆ ที่ถูกย้อมจนดำสนิท ราวกับความมืดซึมลึกถึงกระดูก
“นี่คือสิ่งใด?” เหลียงวั่งซูถาม แม้ในใจจะคาดเดาได้อยู่บ้างแล้ว
เคล็ดจิตที่นางต้องใช้ อย่างไรก็หนีไม่พ้นคำว่า “มาร”
“นี่คือเมล็ดหยินอำมหิต” สตรีอาภรณ์เหลืองตอบ