กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 178 ตราประทับดอกบัวน้อย
แส้วิญญาณแหวกห้วงมิติ ส่งเสียงระเบิดกึกก้อง จิตสังหารพลุ่งพล่าน แส้ฟาดครั้งนี้เหลียงวั่งซูมิได้ออมมือแม้แต่น้อย
ทว่าจงหยวนราวกับเตรียมป้องกันไว้แต่แรก เขาถอยฉับพลัน หลังแส้วิญญาณของเหลียงวั่งซูฟาดผ่านไป ก็พลันหยุดชะงัก ก่อนเปลี่ยนทิศพุ่งเข้าใส่นางอย่างรวดเร็ว
บนใบหน้าเขามีรอยยิ้มผ่อนคลาย คล้ายไม่เห็นการลงมือฉับพลันของเหลียงวั่งซูอยู่ในสายตา ถึงกับคิดจะประชิดเข้าไป
ทว่าสิ่งที่เขาคาดไม่ถึงคือ หลังแส้วิญญาณฟาดผ่านไป ปลายแส้กลับตวัดวกกลับอย่างฉับพลัน อ่อนพลิ้วดุจลำตัวงู ก่อนฟาดใส่ใบหน้าเขาอย่างแรง
“เพียะ!” หลังเสียงดังขึ้น บนแก้มของเขาก็มีรอยแส้สีเขียวคล้ำอมม่วงเพิ่มขึ้นมาทันที เลือดสีแดงสดซึมออกจากบาดแผลเป็นสาย
อีกฝ่ายพลันหยุดชะงัก!