กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 172 ขุมอำนาจชุมนุมกัน
ก่อนที่เฉินเต้าฉงจะเข้าใกล้นางจริง ๆ เขาได้ชักนำกระแสลมจากอีกด้านไว้ล่วงหน้าหนึ่งลมหายใจแล้ว คิดไม่ถึงว่าเหลียงวั่งซูยังคงไม่หลงกล
เหลียงวั่งซูยิ้มโดยไม่เอ่ยวาจา นางเพียงคิดมากกว่าคนอื่นอยู่บ้าง ด้วยฝีมือของเฉินเต้าฉง ความเคลื่อนไหวที่เขาก่อขึ้นย่อมเห็นได้ชัดเกินไป
เมื่อเห็นรอยยิ้มของนาง เฉินเต้าฉงก็เข้าใจสาเหตุได้อย่างรวดเร็ว เขาเริ่มกระตือรือร้นขึ้นมา อยากประลองฝีมือกันอีกสักรอบ
เหลียงวั่งซูกลับปฏิเสธ เพียงกล่าวว่าค่อยหาโอกาสใหม่
เฉินเต้าฉงจนปัญญา ทำได้เพียงยอมเลิกรา
*
เวลาเคลื่อนผ่านไปอย่างรวดเร็ว เมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายชื้นแฉะของทะเลจากในห้อง เว่ยหยวนก็อดไม่ได้จนต้องเดินออกจากห้อง มายังดาดฟ้าเรือเมฆาอันกว้างขวาง