กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 165 ยั่วโทสะ
ดูจากสีหน้าสงบนิ่งของเว่ยหยวน แต่ปลายนิ้วขยับถูไถไม่หยุด ก็รู้ว่าเขากำลังครุ่นคิดอยู่
เหลียงวั่งซูไม่สนใจความคิดฟุ้งซ่านของเขา ยังคงเหินเวหามุ่งหน้าไปต่อ
สำหรับนาง เว่ยหยวนก็พูดถูกอยู่ข้อหนึ่ง
หากทั้งสองไม่ได้เป็นศิษย์ร่วมสำนักกัน นางคงลงมือแย่งไปแล้วเพื่อให้รู้ความลับของชิงฉาน
หลังจากใช้จิตสัมผัสมองเห็นแผ่นเหล็กชัดเจน ความรู้สึกแรกของนางเมื่อพบชิงฉานก็คือ อีกฝ่ายกำลังพินิจสีหน้าของนาง
ราวกับกำลังหยั่งเชิงว่านางรู้หรือไม่ว่าสิ่งนี้คืออะไร
ประหนึ่งว่าเดิมทีเหลียงวั่งซูควรจะรู้เรื่องนี้อยู่แล้ว
นี่ทำให้นางเกิดความอยากรู้อยากเห็นขึ้นมาได้ยากนัก
เพียงแต่ตอนนี้สถานะที่นางกับเว่ยหยวนเป็นศิษย์ร่วมสำนัก ทำให้นางลงมือเช่นนั้นได้ไม่สะดวก