กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 163 ชิงฉานแห่งวัดฉางเอิน
ทั้งสองไม่มีเวลาวอกแวกอีก เพียงชั่วครู่หนึ่งก็มีอีกหนึ่งกลิ่นอายไล่ตามมาจากด้านหลัง
ผู้บำเพ็ญนอกรีตคนนั้นไล่ตามทันอีกแล้ว ระยะห่างระหว่างทั้งสองฝ่ายกำลังลดลงเรื่อย ๆ!
แม้เว่ยหยวนจะพยายามเร่งความเร็วของตนแล้ว แต่ต่อให้พรสวรรค์โดดเด่นเพียงใด ผู้บำเพ็ญขั้นสร้างรากฐานคิดจะวิ่งหนีผู้บำเพ็ญขั้นวิญญาณแรกกำเนิดให้พ้น ก็เป็นเพียงความฝันลม ๆ แล้ง ๆ
เหลียงวั่งซูไม่ได้พูดอะไร เพียงครุ่นคิดไม่หยุดว่าภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ ทั้งสองควรหาทางหลบหนีอย่างไรจึงจะสำเร็จ
หนึ่งเดือนก่อน นางหนีไปคนเดียวยังพอไหว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงตอนนี้ที่ยังพาเว่ยหยวนมาด้วยอีกคน
“ค่ายกลของเจ้าล่ะ? หากมีวิธีใดใช้ได้ก็จงใช้ให้หมด” เหลียงวั่งซูเอ่ยอย่างไม่เกรงใจ พลางหิ้วเว่ยหยวนไว้