กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 161 ชิงเย่ฟื้นแล้ว
ชิงเย่พยักหน้า กล่าวอย่างอ่อนโยนว่า “พวกเราล้วนเป็นคนสำนักเดียวกัน ไม่ต้องมากพิธี นั่งเถิด” กล่าวพลางชี้ไปยังที่นั่งอีกฝั่ง
เว่ยหยวนนั่งลงตามคำเชิญ
เหลียงวั่งซูไม่รู้ว่าชิงเย่กำลังสงสัย นางสนใจเพียงสภาพของชิงเย่ในตอนนี้
แม้ชิงเย่จะดูไม่ต่างจากเมื่อก่อน แต่เพิ่งกินโอสถไปได้เพียง 2 เดือน เขาย่อมยังไม่ฟื้นตัวดี แท้จริงแล้วสิ่งที่ควรทำที่สุดในตอนนี้คือปิดด่านบำเพ็ญ
ชิงเย่มองความกังวลของนางออก จึงยิ้มกล่าวว่า “ตอนนี้ข้าฟื้นแล้ว ขอเพียงช่วงสั้น ๆ นี้ไม่ประลองอาคมก็ไม่มีปัญหา ศิษย์น้องหญิงไม่ต้องกังวล”
“เช่นนั้นศิษย์พี่ใหญ่จะกลับสำนักไปพร้อมพวกเราหรือ?” เหลียงวั่งซูถาม ถึงอย่างไรก็เป็นสถานที่ของผู้อื่น จะสะดวกสบายเท่ากับอยู่ในสำนักของตนเองได้อย่างไร