เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 157 รังเก่าผู้บำเพ็ญนอกรีต
จิตสัมผัสของเหลียงวั่งซูแผ่ไปได้ไกลกว่าเว่ยหยวน แม้เขายังมองไม่เห็น แต่ก็ถามขึ้นอย่างรวดเร็วว่า “อีกฝ่ายแข็งแกร่งมากหรือ?”
เพราะหากเป็นผู้บำเพ็ญเพียรหรือผู้บำเพ็ญนอกรีตทั่วไป ตลอดครึ่งวันที่เดินทางกันมา เหลียงวั่งซูมักไม่เอ่ยปาก รอให้เว่ยหยวนสังเกตพบด้วยตนเอง
“อืม แข็งแกร่งมาก” จิตสัมผัสของเหลียงวั่งซูจับตาดูผู้คนที่อยู่ไกลออกไป โดยไม่เข้าใกล้ขอบเขตการรับรู้ของอีกฝ่าย
อาจเป็นเพราะบรรยากาศรกร้างไร้ผู้คนท่ามกลางหิมะและน้ำแข็งแห่งนี้
หรือบางทีคนเหล่านั้นอาจมั่นใจในพลังของตน จึงไม่ได้ปล่อยจิตสัมผัสออกมาตรวจสอบโดยรอบอย่างระแวดระวังเช่นเหลียงวั่งซู
นางประทับยันต์ปกปิดลมหายใจลงบนร่างของทั้งสอง แม้ช่วยได้ไม่มากแต่ก็ยังดีกว่าไม่มี จากนั้นยื่นมือดึงผ้าคลุมของเว่ยหยวนให้ถอยหลัง แม้แต่การส่งกระแสเสียงก็หยุดลง