เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 144 กลับสำนักและของขวัญ
มองแผ่นหลังของหรงซิ่วซิ่วที่จากไปอย่างหมดอาลัยตายอยาก เหลียนอวี้โหลวก็จุปาก “พี่เว่ย ท่านช่างไร้หัวใจนัก ถึงกับทนทำร้ายสตรีที่หลงรักท่านอย่างลึกซึ้งเช่นนี้ได้”
“จริงสิ พี่เว่ย สตรีที่ท่านบอกว่าชอบเมื่อครู่มีตัวตนจริงหรือ? หรือท่านพูดขึ้นมาเพื่อให้นางตัดใจ?”
เว่ยหยวนกลอกตาใส่เขา ไม่สนใจแล้วก้าวเท้าเดินไป เหลียนอวี้โหลวรีบตามสองก้าว พลางโบกพัดถามว่า “พี่เว่ย ต่อจากนี้พวกเราจะไปที่ใด?”
“ไม่รู้สิ แล้วแต่เถิด”
*
*
กว่าหนึ่งปีต่อมา เมืองเพียวเหมี่ยว
เว่ยหยวนเดินออกจากร้านค้าแห่งหนึ่งที่สำนักเพียวเหมี่ยวเปิดไว้ ในแหวนเก็บของมีหินวิญญาณเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งล้านก้อน
เวลาผ่านไปกว่าหนึ่งปี ระดับบำเพ็ญเพียรของเขาก้าวหน้าแล้ว ไม่นานมานี้เขาเพิ่งแยกทางกับเหลียนอวี้โหลว ต่างคนต่างกลับสำนักของตน