กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 141 เจ้าเมืองเลือกเขยให้บุตรี
เว่ยหยวนรอได้ไม่นานนัก หลังนั่งในโถงรับรองได้ไม่ถึงสองเค่อ ก็มีปราณอันแข็งแกร่งสายหนึ่งแผ่มาจากนอกประตู ชายวัยกลางคนผู้มีระดับบำเพ็ญเพียรลึกล้ำจนพวกเว่ยหยวนหยั่งไม่ถึง ก้าวเข้ามาอย่างองอาจ
เว่ยหยวนทั้งสามคนลุกขึ้นเองอย่างรู้หน้าที่ แล้วคารวะด้วยท่าทีเคารพผู้อาวุโส ชายวัยกลางคนโบกมือใหญ่เป็นสัญญาณว่าไม่ต้องมากพิธี
ตั้งแต่เข้ามา สายตาแรกของเขาก็จับจ้องเว่ยหยวน กวาดมองอีกฝ่ายตั้งแต่หัวจรดเท้าโดยไม่ปิดบัง
เว่ยหยวนรู้สึกเหมือนสายตาคมกริบของเขาทิ่มแทงผิวกาย แต่ก็ยังยืนนิ่งไม่ไหวติง รักษาความสงบและสุขุมไว้
ท่าทีนี้ทำให้แววชื่นชมปรากฏขึ้นในดวงตาของชายวัยกลางคน
ชายวัยกลางคนผู้นี้คือเจ้าของจวนเจ้าเมือง และยังเป็นประมุขตระกูลฉี นามว่าฉีซู่