เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 116 ศิษย์ผู้รอดชีวิตแห่งศาลาวสันต์นิรันดร์
แม้ภารกิจของเหยียนอวี่จะทำให้ประหลาดใจอยู่บ้าง แต่ทั้งหกคนในที่นั้นก็รับภารกิจไว้
เมื่อเดินออกจากโถงใหญ่ ทุกคนลงความเห็นตรงกันว่าในเมื่อจะซ่อนตัวตน ก็แยกกันไปดีกว่า แยกย้ายกันไปคนละทาง
พวกเขาแบ่งพื้นที่ในศาลาวสันต์นิรันดร์ที่แต่ละคนต้องไปคร่าว ๆ เพื่อไม่ให้ไปซ้ำกัน
เหลียงวั่งซูอาสาไปหอเก็บเคล็ดวิชาและโถงใหญ่ของศาลาวสันต์นิรันดร์
ได้ยินมาว่าในโถงใหญ่ของศาลาวสันต์นิรันดร์มีสมบัติวิญญาณพิทักษ์สำนักอยู่ชิ้นหนึ่ง นามว่ากระถางหมื่นสรรพสิ่ง
หากพูดถึงมรดกสืบทอด ของชิ้นนี้ย่อมรวมอยู่ด้วยอย่างแน่นอน
เหลียงวั่งซูกลับยอดเขาปั้นหยวนไปบอกศิษย์พี่ทั้งสองที่กำลังเล่นหมากกันว่า ข้าน้อยจะออกจากสำนัก แล้วพาเสี่ยวเป่าไปด้วย ก่อนออกจากสำนักเพียงลำพัง