บทที่ 80 คำขอ

บทที่ 80 คำขอ

ขณะเดียวกันฉีซิวก็คอยสังเกตสายตาของเหลียงวั่งซูอยู่เสมอ นางมองสิ่งใดนานขึ้นสักหน่อย เขาก็ชวนคุยถึงสิ่งนั้นได้

ตลอดทางมีศิษย์ในหุบเขาให้เห็นไม่มากนัก แต่ศิษย์ทุกคนที่พบล้วนมีกลิ่นอายโอสถติดตัวมากบ้างน้อยบ้าง

กลิ่นนั้นไม่น่ารังเกียจ และบรรยากาศก็แตกต่างจากสำนักเพียวเหมี่ยวอย่างเห็นได้ชัด

ตอนแรกเหลียงวั่งซูรู้สึกว่าฉีซิวคล้ายศิษย์พี่ใหญ่ของนางอยู่บ้าง แต่ไม่นานก็สังเกตเห็นความแตกต่าง

ชิงเย่มีนิสัยอ่อนโยนแต่เกียจคร้าน ส่วนฉีซิวผู้นี้ดูออกว่าเป็นคนรู้จักวางตัวเข้ากับทุกฝ่าย