บทที่ 67 น้ำทิพย์วิญญาณและหยก

บทที่ 67 น้ำทิพย์วิญญาณและหยก

ปราณวิญญาณเข้มข้นจนแทบควบแน่นเป็นหมอก แผ่ปกคลุมทั่วทั้งถ้ำหินงอกหินย้อย

ด้วยลักษณะพิเศษของถ้ำแห่งนี้ ปราณวิญญาณจึงถูกกักไว้ มีเพียงส่วนน้อยนิดที่รั่วไหลออกไป

หากไม่มีสัตว์อสูรสองตัวนั้น และเว่ยหยวนไม่คิดให้ลึกซึ้งกว่านี้ บางทีต่อให้ผ่านไปอีกร้อยปี ก็อาจไม่มีใครค้นพบที่นี่

แม้เว่ยหยวนไม่ได้ตั้งใจบำเพ็ญตน รูขุมขนทั่วร่างกลับดูดซับปราณวิญญาณได้รวดเร็วยิ่งขึ้นเอง ราวกับผืนดินแล้งจัดได้รับสายฝนชุ่มฉ่ำ

เพื่อไม่ให้ปราณวิญญาณรั่วไหลออกไปจนดึงดูดคนภายนอก เว่ยหยวนรีบปิดทางที่เพิ่งขุดเปิดไว้ดังเดิม แล้วจึงหันกลับมาสำรวจถ้ำแห่งนี้

ถ้ำแห่งนี้กว้างใหญ่และมืดครึ้มอย่างยิ่ง เพดานถ้ำสูงอย่างน้อยห้าสิบจั้ง มีหินงอกหินย้อยนับไม่ถ้วนตั้งตระหง่านหรือห้อยระย้าลงมา