บทที่ 57 งานประมูลหอหมื่นสมบัติ

บทที่ 57 งานประมูลหอหมื่นสมบัติ

เว่ยหยวนมองออกนานแล้วว่าเหลียนอวี้โหลวไม่ใช่ศิษย์สามัญในหอเทียนจี แต่พอได้ยินว่าเขามีสิทธิ์ควบคุมมากมายถึงเพียงนี้ ก็ยังอดประหลาดใจไม่ได้

“ข้าแค่ได้ท่านอาจารย์ที่ดีเท่านั้นเอง” เหลียนอวี้โหลวยิ้มกล่าว

“ที่จริงพรสวรรค์ในการบำเพ็ญของข้าไม่ได้ดีนัก แต่บรรพชนของข้าเคยพบสหายสนิทคนหนึ่งเมื่อตอนยังเยาว์วัยและเพิ่งเข้าสู่มรรคา ทั้งสองสนิทสนมกันมาก ต่อมาสหายผู้นั้นบำเพ็ญจนสำเร็จมรรคา บัดนี้เป็นหนึ่งในผู้อาวุโสผู้กุมอำนาจของหอเทียนจี ท่านผู้เฒ่าผู้นั้นเห็นแก่ความสัมพันธ์กับบรรพชน จึงรับข้าเข้าเป็นศิษย์ ทั้งยังคอยดูแลข้าเป็นอย่างดี”

ส่วนบรรพชนของเขานั้น อายุขัยสิ้นสุดลงนานแล้ว เหลือเพียงดินกองหนึ่ง